नेपालको अन्तरिम संविधान, २०६३ र नेपालको संविधान (२०७२) बीचको तुलनात्मक तालिका
| तुलनाको आधार | नेपालको अन्तरिम संविधान, २०६३ | नेपालको संविधान (२०७२) |
| भाग, धारा र अनुसूची | २५ भाग, १६७ धारा र ४ अनुसूची | ३५ भाग, ३०८ धारा र ९ अनुसूची |
| राज्यको स्वरूप | स्वतन्त्र, अविभाज्य, सार्वभौमसत्तासम्पन्न, धर्मनिरपेक्ष, समावेशी, संघीय लोकतान्त्रिक गणतन्त्रात्मक राज्य | स्वतन्त्र, अविभाज्य, सार्वभौमसत्तासम्पन्न, धर्मनिरपेक्ष, समावेशी, संघीय लोकतान्त्रिक गणतन्त्रात्मक राज्य |
| सार्वभौमसत्ता र राजकीयसत्ता | नेपाली जनतामा निहित | नेपाली जनतामा निहित |
| राज्यको संरचना | केन्द्रीकृत र एकात्मक ढाँचा अन्त्य गरी संघीय प्रणालीमा जाने संकल्प | संघ, प्रदेश र स्थानीय तह गरी ३ तहको संघीय संरचना (७ प्रदेशको व्यवस्था) |
| व्यवस्थापिका (संसद्) | एक सदनात्मक (व्यवस्थापिका–संसद्) | दुई सदनात्मक संघीय व्यवस्थापिका (प्रतिनिधि सभा र राष्ट्रिय सभा) |
| कार्यपालिका | राष्ट्राध्यक्षका रूपमा राष्ट्रपति र कार्यकारी अधिकार प्रधानमन्त्री नेतृत्वको मन्त्रिपरिषद्मा | राष्ट्राध्यक्षका रूपमा राष्ट्रपति र कार्यकारी अधिकार मन्त्रिपरिषद्मा |
| न्यायपालिका | सर्वोच्च, पुनरावेदन र जिल्ला अदालत गरी ३ तह | सर्वोच्च, उच्च र जिल्ला अदालत गरी ३ तह (सर्वोच्चमा संवैधानिक इजलासको व्यवस्था) |
| मौलिक हकहरू | धारा १२ देखि ३२ सम्म | धारा १६ देखि ४६ सम्म जम्मा ३१ वटा |
| नागरिकता | वंशज, जन्म र अङ्गीकृत नागरिकताको व्यवस्था | वंशज, अङ्गीकृत र गैरआवासीय नेपाली नागरिकताको समेत व्यवस्था |
| संवैधानिक निकायहरू | मुख्य ५ वटा | १३ वटा |
| सेना सम्बन्धी व्यवस्था | नेपाली सेनाको लोकतान्त्रिकरण र माओवादी लडाकूको समायोजनमा जोड | समावेशी सिद्धान्तका आधारमा सेनाको संरचना र राष्ट्रिय सुरक्षा परिषद्को सुदृढीकरण |
| संविधान संशोधन | व्यवस्थापिका–संसद्को दुई–तिहाइ बहुमतबाट | संघीय संसद्को दुई–तिहाइ बहुमत र प्रदेशको सीमाना परिवर्तनमा प्रदेशको सहमति आवश्यक |
| भाषा | देवनागरी लिपिमा नेपाली सरकारी कामकाजको भाषा | नेपालीका अतिरिक्त प्रदेशले आफ्नो क्षेत्रभित्र बढी बोलिने अन्य भाषालाई कामकाजको भाषा बनाउन सक्ने |
